با همکاری مشترک دانشگاه پیام نور و انجمن جغرافیا و برنامه ریزی روستایی ایران
تبیین مسکن پایدار در سکونتگاه‌های روستایی مبتنی بر چارچوب مفهومی اجتماع پایه (مورد مطالعه: ناحیه روستایی حاشیه زاینده رود شهرستان فلاورجان)

زهره صادقی؛ فرهاد عزیزپور؛ اصغر طهماسبی؛ محسن سرتیپی پور

دوره 11، شماره 4 ، اسفند 1403، ، صفحه 21-38

https://doi.org/10.30473/psp.2025.71895.2734

چکیده
  مسکن مناسب در روستاها یکی از عوامل کلیدی در توسعه پایدار و بهبود کیفیت زندگی روستاییان به شمار می‌آید. در همین راستا پژوهش حاضر سعی دارد، علاوه بر استخراج شاخص‌های مسکن پایدار مبتنی بر تجربه زیسته روستاییان، سنجشی در زمینه وضعیت موجود مسکن های نواحی روستایی حاشیه زاینده‌‍رود شهرستان فلاورجان انجام دهد. روش تحقیق در این پژوهش ...  بیشتر

‌‌تحلیل موانع توسعه در سکونتگاه‌های روستا_شهری با رویکرد پویش ساختاری _ کارکردی (مطالعه موردی: سکونتگاه‌های شهرستان ترکمانچای در استان آذربایجان شرقی)

اسدالله حیدری؛ وحید قنبری ترکمانی

دوره 11، شماره 3 ، آذر 1403، ، صفحه 125-139

https://doi.org/10.30473/psp.2025.72872.2747

چکیده
  امروزه یکی از چالش‌های اساسی در زمینه توسعه روستایی، وجود موانع ساختاری در سکونتگاه‌های روستایی محسوب می‌شود. این موانع بر قابلیت‌ها و محدودیت‌های نظام سکونتگاهی تأثیرگذار بوده و شناسایی آن‌ها به منظور دستیابی به توسعه نظام‌مند و پایدار سکونتگاه‌های روستایی-شهری اهمیت دارد. این پژوهش با هدف تحلیل موانع توسعه و ناپایداری روستایی ...  بیشتر

ارزیابی میزان آسیب‌پذیری سکونتگاه‌های روستایی از پدیده خشکسالی با استفاده از مدل کوپراس (موردمطالعه: شهرستان داراب)

هوشمند عطایی؛ علیرضا بستانی؛ ریحانه سادات سلطانی مقدس؛ گیتی صلاحی اصفهانی

دوره 9، شماره 2 ، شهریور 1401، ، صفحه 73-86

https://doi.org/10.30473/psp.2022.53248.2307

چکیده
  خشکسالی از پیچیده­ترین و ناشناخته­ترین مخاطرات طبیعی است که خسارات اقتصادی، اجتماعی و محیطی جبران­ناپذیری بر سکونتگاه­های روستایی وارد می­کند. هدف از انجام این پژوهش ارزیابی میزان آسیب­پذیری سکونتگاه­های روستایی از پدیده خشکسالی با استفاده از مدل کوپراس در روستاهای واقع در محدوده­های خشکسالی شهرستان داراب است. در ...  بیشتر

ارزیابی سازگاری کاربری زمین در سکونتگاه‌های روستایی مقصد گردشگری (مطالعه موردی: شهرستان بینالود)

امین فعال جلالی؛ مریم قاسمی

دوره 7، شماره 1 ، خرداد 1399، ، صفحه 79-99

https://doi.org/10.30473/psp.2020.6800

چکیده
  یکی از وظایف اصلی و مهم برنامه­ریزان در نواحی روستایی، تخصیص زمین به کاربری­های گوناگون باتوجه به نقش و کارکرد و میزان تأثیرگذاری هر کدام از کاربری­ها بر یکدیگر است. در واقع هدف نهایی برنامه­ریزی کاربری اراضی ایجاد نوعی تعادل زیست محیطی و برقراری عدالت اجتماعی در روند پیشرفت و آبادانی نواحی سکونتی است و باید به اهداف کیفی همچون ...  بیشتر