دانشگاه پیام نور برنامه ریزی توسعه کالبدی 2645-5471 8 4 2022 03 19 Evaluation and Spatial Analysis of Urban Physical Sustainability in Chaharmahal and Bakhtiari Province ارزیابی و تحلیل فضایی پایداری کالبد فضاهای شهری در استان چهارمحال و بختیاری 115 132 8611 10.30473/psp.2022.55349.2368 FA مجتبی اسماعیلی وردنجانی دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. نفیسه مرصوصی استادیار گروه جغرافیا ، دانشگاه پیام نور تهران رضا مختاری ملک آبادی دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. اسماعیل علی‌اکبری استاد گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. Journal Article 2020 09 27 The present study applies quantitative-survey method and secondary data to evaluate and spatial analysis of urban physical sustainability in Chaharmahal and Bakhtiari province. First, 22 objective indicators of physical sustainability were selected using CVI and CVR methods. Then, the Principal Component Analysis (PCA) method was applied to evaluate the physical sustainability of the cities. Also, for spatial analysis of the distribution pattern of urban physical sustainability in the province, spatial autocorrelation (Morans I) and inverse distance weighting interpolation (IDW) method were used. Based on PCA method, findings indicated that four principal components (namely; urban landuse, worn textures, intra-urban accesses, infrastructures and communication technologies) with a cumulative variance of 64.548% explained the correlation between research variables to measure and evaluate urban physical sustainability in the province. Based on spatial pattern analysis method, results showed that there is a cluster pattern of sustainability around the whole province as well as a rather concentration of physical sustainability in cities closer to Shahrekord (the province center). این پژوهش، با هدف ارزیابی و تحلیل فضایی پایداری کالبد شهری در استان چهارمحال‌و‌بختیاری با روش کمی و پیمایشی و با استفاده از داده‌های ثانویه انجام شده است. در این پژوهش با بهره‌گیری از روش‌های CVI و CVR تعداد 22 شاخص عینی پایداری کالبدی، گزینش و با استفاده از روش تحلیل مؤلفه‌های اصلی، پایداری کالبدی شهرهای استان چهارمحال‌و‌بختیاری ارزیابی شد. همچنین برای تحلیل فضایی الگوی پراکنش پایداری کالبد شهری در سطح استان از آماره خودهمبتسگی فضایی موران و روش درون‌یابی وزن‌دهی معکوس فاصله، استفاده شد. یافته‌های پژوهش در بخش تحلیل مؤلفه‌های اصلی نشان می‌دهد، 4 مؤلفه اصلی(کاربری اراضی شهری، بافت‌های فرسوده، دسترسی‌های درون و بین شهری، زیرساخت‌ها و فناوری‌های ارتباطی) با مجموع واریانس548/64 درصد، تبیین کننده همبستگی بین متغیرهای پژوهش برای سنجش و ارزیابی پایداری کالبدی شهری در سطح استان است. نتایج پژوهش در بخش تحلیل الگوهای فضایی، ضمن نشان دادن الگوی خوشه‌ای پایداری کالبدی شهری در سطح استان، حاکی از تمرکز نسبی پایداری کالبدی شهری در شهرهای مجاور شهرکرد(مرکز استان) است. https://psp.journals.pnu.ac.ir/article_8611_e2830761294e4a211a29a8e95f294f64.pdf