دانشگاه پیام نور برنامه ریزی توسعه کالبدی 2645-5471 4 2 2017 08 23 Spatial Dispersion of Urban Development Indices Using Composite Relative Detection Technique in Urban Settlements of Golestan Province پراکنش فضایی شاخص‌های توسعه خدمات شهری با استفاده از تکنیک تشخیص نسبی مرکب در کالبد شناسی سکونتگاه_های شهری استان گلستان 11 26 4145 FA جعفر میرکتولی دانشیار گروه جغرافیا دانشگاه گلستان ابراهیم معمری کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه گلستان Journal Article 2017 06 30   <br /><span style="font-size: 9pt; color: black; line-height: 90%; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman';">Recognition of inequalities and imbalances can be made within the framework of different spatial-geographical boundaries.And the need to take steps in this direction is to identify the status of each of the components of planning, including country, province, state and city, andas a result of finding differences and existing differences and policies aimed at eliminating inequalities in each of the spaces, Because space is a fundamental dimension in human society and social justice is flown in space and justice and injustice are emerging in space. With this interpretation, the aim of this paper is to determine the distribution of urban services in cities and, in other words, the degree of development and the extent of regional inequalities in the urban areas of Golestan Province. The research method is descriptive-analytic and uses statistical and quantitative models. In order to determine the level of accessibility of urban areas of Golestan province, using statistics and census data of 1394, utilities of urban services were used. And its results are evaluated using the composite partial recognition model (KOPRAS). Data were analyzed using Excel, SPSS and also ArcGIS 9.3 software for drawing maps. The result of this research shows that urban amenities and services in urban areas of Golestan have not been distributed in a harmonious and fair manner. The cities of Gorgan and Sangdvīn are respectively the most developed with development coefficient (100) and the most deprived with development coefficient (234.074) in the cities of Golestan province.</span> شناخت نابرابری­ها و توزیع نامناسب امکانات، در چارچوب محدوده­های جغرافیایی مختلف قابل طرح است و لازمه گام برداشتن در این راستا، شناخت وضعیت موجود هر یک از اجزای مجموعه­های برنامه­ریزی، اعم از استان، شهرستان و شهر، و در نتیجه پی­بردن به اختلافات و تفاوت­های موجود و سیاستگذاری با هدف رفع و کاهش نابرابری­ها در هر یک از این فضاهاست، چرا که فضا یک بعد اساسی و بنیادی در جامعه انسانی است و عدالت و بی­عدالتی در فضا نمایان می­شود. با این تفاسیر هدف مقاله حاضر، تعیین پراکنش خدمات شهری در سطح شهرها و به بیانی دیگر درجه توسعه و میزان نابرابری­های ناحیه­ای در مناطق 29 گانه شهری استان گلستان است. روش پژوهش توصیفی– تحلیلی است و از مدل­های آماری و کمی استفاده شده است. برای شناخت سطوح برخورداری مناطق شهری استان گلستان، با استفاده از آمار و اطلاعات سالنامه آماری سال 1394ش، از شاخص­های خدمات شهری استفاده و نتایج آن با بهره­گیری از مدل تشخیص نسبی مرکب (KOPRAS) ارزیابی شده است. برای ارزیابی داده­ها از نرم­افزارهای رایانه­ای Excel و SPSS و برای ترسیم نقشه­ها از نرم­افزار ArcGIS9.3 استفاده شده است. نتیجه حاصل از این پژوهش نشان می­دهد که امکانات و خدمات شهری در مناطق شهری استان گلستان به صورت هماهنگ و عادلانه توزیع نشده­اند، به نحوی که شهر گرگان، مرکز سیاسی - اداری و پرجمیعت­ترین نقطه شهری استان با ضریب توسعه (100) برخوردارترین شهر استان و شهر سنگدوین، از شهرهای کوچک و تازه تأسیس استان، با ضریب اولویت (074/23) محروم­ترین نقطه شهری در استان گلستان است. https://psp.journals.pnu.ac.ir/article_4145_532f29cfd93b849e7d329237dbb9bbc9.pdf