دانشگاه پیام نور برنامه ریزی توسعه کالبدی 2645-5471 1 3 2013 09 21 Explaining the level of livability and quality of life in surrounding village (casestudy: the Central City of Shariar) تبیین میزان زیست پذیری و کیفیت زندگی در روستاهای پیرامون شهری (مطالعه موردی بخش مرکزی شهرستان شهریار) 49 60 2169 FA محمود جمعه پور عضو علمی دانشگاه علامه طباطبایی شهرزاد طهماسبی تهرانی کارشناس ارشد برنامه ریزی توسعه منطقه ای Journal Article 2013 03 05 The purpose of this study was to evaluate quality of life and livability in rural central city of Shahriar in Tehran, Dimensions and indicators of quality of life and livability is common such that to assess the viability of quality of life as a common approach to the topic is used to assess viability. Research direction is based on the location-based quality of life.In addition to data collection, library studies, is a survey, and the Cochrane formula for determining the sample size of 362 patients and their families and Analysis Unit of the heads of families was determined by. Order to select the classification method group villages Venture Towns and classified using seven villages were selected randomly, and finally using the proportional contribution of each village turned out questionnaires. Then examine three dimensions of economic, social and environmental were studied in the villages. response to questions from the test T One-sample t and chi-square were used. The results indicate that the quality of life and livability in the study villages are located in low viability and quality of life and in all social (health, Solidarity and social participa-tion, cohesion and belonging, place, person, and social security), economic (employment, income, housing, transportation, infrastructure and educational facilities), and environ-mental ( Quality place in the absence of infection) assessments are down significantly, and no significant difference also in terms of livability and quality of life in villages in the study area there. هدف این پژوهش، بررسی کیفیّت زندگی و زیست­پذیری در روستاهای بخش مرکزی شهرستان شهریار در پیرامون شهر تهران است، کیفیت زندگی با زیست­پذیری ابعاد و شاخص­های مشترکی دارد به­گونه­ای که برای سنجش زیست­پذیری از کیفیّت زندگی به عنوان یک رویکرد رایج در مبحث سنجش زیست­پذیری استفاده می­شود. مسیر تحقیق نیز مبتنی بر کیفیت زندگی مکان محور است. روش گردآوری اطلاعات، علاوه بر مطالعات  کتابخانه­ای، روش پیمایشی است. و با استفاده از فرمول کوکران، حجم نمونه را ۳۶۳ نفر تشکیل دادند و واحد تحلیل خانواده و، از آن میان، سرپرستان خانواده تعیین شدند. برای انتخاب روستاها با استفاده از روش    طبقه­بندی، روستاها و سپس، با استفاده از روش نمونه­گیری تصادفی، هفت روستا انتخاب شد. سرانجام، با استفاده از روش تخصیص متناسب، سهم هر روستا از پرسشنامه­ها معلوم شد. ابعاد سة گانة اقتصادی (اشتغال و درآمد، مسکن، حمل و نقل، امکانات زیرساختی و آموزشی)، اجتماعی (بهداشت و سلامت، همبستگی و مشارکت اجتماعی، پیوستگی و تعلق مکانی، امنیّت فردی و اجتماعی) و زیست محیطی (کیفیّت محل از لحاظ عدم وجود آلودگی) این روستاها بررسی شد. برای پاسخگویی به سؤالات از آزمونT  تک نمونه­ای و خی دو استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که سطح کیفیت زندگی و زیست­پذیری در روستاهای در سطح نازلی قرار دارند و افراد میزان کیفیّت زندگی و زیست­پذیری را در تمامی ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی، به صورت معناداری، پایین ارزیابی می­کنند. تفاوت معناداری نیز از نظر میزان زیست­پذیری و کیفیّت زندگی در روستاهای واقع در منطقة تحقیق وجود دارد. https://psp.journals.pnu.ac.ir/article_2169_c7297c302a4c7a7e91067ae28659d63b.pdf