دانشگاه پیام نور برنامه ریزی توسعه کالبدی 2645-5471 1 2 2012 04 20 Evaluation and optimal site selection for local and regional parks in Shiraz city ارزیابی و مکان یابی بهینه پارک های ناحیه ای و منطقه ای شهر شیراز 25 36 2161 FA مسعود تقوایی استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان حسین کیومرثی کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان Journal Article 2012 10 28 Rapid expansion of cities in developing countries has had a number of spatial-physical consequences including imbalance distribution of service-related land-use in cities, especially metropolitan areas. Shiraz as a metropolitan in Iran is no exception. Intensive concentration of service-related land-use in few areas of the city has led to deprivation of the rest parts of the city to enjoy urban facilities and services. Urban parks distribution is an example of the mentioned situation. Public parks regardless of their function to clean the environment have an important role in citizen’s health conditions. Assessing the spatial distribution of local and regional parks of Shiraz indicates that there is a high concentration of such features in central area of the city and its nearby lots. Accessibility to such parks is not easy for most residents and the influence areas of the parks are intersected in most cases. The present study was aimed to show the optimal site locations for public parks in Shiraz. Therefore, first effective criteria for urban park locations were defined based on current land-use map of the city, and then using Hierarchical Analysis Process method, the criteria and sub-criteria were weighted. Finally, based on network analysis and defining influence area methods, 14 local parks and 3 regional parks were proposed in suitable locations. رشد سریع شهرنشینی در کشورهای درحال توسعه بازتاب­های کالبدی ـ فضایی بسیاری را به همراه داشته است که از جمله آنها می­توان به عدم توزیع بهینه کاربری­های خدماتی در شهرها به خصوص کلانشهرهای کشور اشاره نمود. شهر شیراز به عنوان یکی از کلانشهرهای کشور نیز این قاعده مستثنی نیست، به طوری که تمرکز شدید کاربری­ها در چند ناحیه خاص شهر، سبب محرومیت سایر نواحی از امکانات و خدمات شهری شده است. یکی از این نوع کاربری­های پارک­های شهری است که علاوه بر نقش غیرقابل انکار آنها در تلطیف هوای شهر، در افزایش سلامت شهروندان نیز نقش بسزایی بر عهده دارند. بررسی توزیع فضایی پارک­های ناحیه­ای و منطقه­ای شهر شیراز حاکی از تمرکز شدید این نوع پارک­ها در مرکز شهر و نواحی مجاور آن می­باشد که دسترسی مطلوب یه اینگونه پارک­ها را برای شهروندان با مشکل روبرو کرده است و حوزه نفوذ موجود پارک­های شهری با درصد بسیار بالایی دارای پوشش مشترک می­باشند. لذا در پژوهش حاضر سعی بر آن شده است تا بهترین مکان­های ایجاد پارک شهری در شهر شیراز شناسایی شود. در نتیجه ابتدا معیارهای موثر در مکان­یابی پارک­های شهری از نقشه کاربری اراضی وضع موجود شهر شیراز مستخرج و سپس با استفاده از مدل تحلیل سلسله مراتبی به وزن دهی به معیارها و زیرمعیارها پرداخته شد و در نهایت با استفاده از تحلیل شبکه و تعیین حوزه نفوذ، 14 پارک ناحیه­ای و 3 پارک منطقه­ای در مکان­های مناسب پیشنهاد گردید. https://psp.journals.pnu.ac.ir/article_2161_fffabce347137b0dac56c4c3ac65ca57.pdf