دانشگاه پیام نور برنامه ریزی توسعه کالبدی 2645-5471 1 1 2013 01 20 GIS applications to identifying and zoning groundwater exploitation Case Study: Namdan Plain , Eghlid شناسایی پهنه های سه گانه بهره برداری از آبهای زیرزمینی با استفاده از GIS (مطالعه موردی: دشت نمدان شهرستان اقلید) 63 74 2158 FA محمد مهدی تقی زاده عضو علمی دانشگاه پیام نور حسین کیومرثی کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه اصفهان Journal Article 2012 10 11 Current drought events and extreme extraction of underground water during the last few years have led to considerable reduction of underground water levels in many parts of Iran. The problem is more tangible in semi-arid areas where the lives of flora and fauna are closely related to the underground waters. Namdan plain located in Fars province is a fertile agriculture area which encounters the reduction of underground water levels due to high extraction and consumption of such waters. The rate of reduction is different according to different parts of the study area. Therefore, identification of areas with high reduction rates is a clear necessity in order to make any rational decisions for improving the underground water resources. The present study has applied GIS to zoning the area into three parts namely permitted, provisioned, and prohibited in terms of underground water extraction. The zoning classification was based on annual monitoring and interpolation of changes occurred in water levels of wells in the study area during 1997 to 2011. The results show that there is a direct relation between the location of deep wells and spatial distribution of prohibited and provisioned areas of underground water extraction. Spatially there were1131 (87%) deep wells out of 1311 in the mentioned zones which attracts the serious attentions of authorities to act more controls on the extraction of underground water in the study area. وقوع خشکسالی در طی سالهای اخیر و نیز برداشتهای بی رویه از آبهای زیرزمینی، کاهش شدید سطح آب سفره­های زیرزمینی را به همراه داشته است. این موضوع در مناطق نیمه بیابانی که زندگی گیاهی و جانوری وابستگی شدیدی به برداشت از آبهای زیرزمینی دارد به خوبی احساس می­شود. دشت نمدان در شمال استان فارس یکی از دشت­های حاصلخیز استان محسوب میشود که در طی سالهای اخیر در اثر کمبود نزولات جوی و نیز برداشتهای بی رویه از سفره­های آب زیرزمینی به وسیله چاه­های کشاورزی، با کاهش شدید سطح آب زیرزمینی روبرو بوده است. این کاهش سطح، در تمام محدوده مورد مطالعه از شدت و ضعف متفاوتی برخوردار است. بنابراین شناسایی محدوده­های با کاهش شدید سطح آب به منظور اعمال سیاست­های مناسب جهت تقویت سفرههای آب زیرزمینی از بدیهی­ترین اولویت­های پژوهشی این محدوده بحساب می­آید. در پژوهش حاضر سعی بر آن شده است تا با پایش سالیانه و میانیابی دادههای مربوط به تغییرات سطح آب چاههای مشاهدهای دشت نمدان از سال1376 تا 1388، به وسیله سیستم اطلاعات جغرافیایی، محدوده­های مجاز، مشروط و ممنوع برداشت آب زیرزمینی تعیین شود. نتایج حاصل از پژوهش بیانگر ارتباط مستقیم بین موقعیت قرارگیری چاههای عمیق موجود در دشت نمدان و محدوده­های ممنوع و مشروط برداشت آب زیرزمینی است. به گونه­ای که از 1311حلقه چاه عمیق موجود، 1131 حلقه چاه (برابر87 درصد) در محدودههای ممنوع و مشروط به لحاظ برداشت واقع شده­اند که این امر توجه جدی مسئولین را به کنترل بیشتر در این محدوده­ها ملزم می­دارد. https://psp.journals.pnu.ac.ir/article_2158_a87088456d884ddaf5c5898f96445757.pdf