مسعود صفایی پور؛ عقیل گنخکی
چکیده
افزایش شهرگرایی و جمعیت شهرنشینی در کشور بهطور روزافزون منجر به ایجاد چالشها و مسائل مختلف مانند کاهش کیفیت فضاهای شهری درنتیجه گسترش انواع آلودگیها و همچنین شهرسازی سریع و بدون توجه به مؤلفهها و ارزشهای فرهنگی و تاریخی شده است. مفهوم زیست پذیری بهعنوان رویکردی شناخته میشود که میتواند به بهبود کیفیت زندگی محیط شهری ...
بیشتر
افزایش شهرگرایی و جمعیت شهرنشینی در کشور بهطور روزافزون منجر به ایجاد چالشها و مسائل مختلف مانند کاهش کیفیت فضاهای شهری درنتیجه گسترش انواع آلودگیها و همچنین شهرسازی سریع و بدون توجه به مؤلفهها و ارزشهای فرهنگی و تاریخی شده است. مفهوم زیست پذیری بهعنوان رویکردی شناخته میشود که میتواند به بهبود کیفیت زندگی محیط شهری در ابعاد مختلف کمک نموده و درنهایت سبب افزایش مطلوبیت ساکنین شود. بر این اساس، این پژوهش باهدف ارزیابی زیست پذیری فضاهای عمومی شهر بوشهر با رویکرد ایرانی – اسلامی و به روش توصیفی تحلیلی انجامشده است. جامعه آماری موردنظر فضاهای عمومی شهر بوشهر است که به روش غیر تصادفی توسط کارشناسان و خبرگان مدیریت و برنامهریزی شهری انتخابشدهاند. بهمنظور تجزیهوتحلیل نتایج از روشهای تصمیمگیری چند معیاره تحلیل سلسهمراتبی برای وزن دهی به معیارها و روش کوپراس برای رتبهبندی فضاهای عمومی شهری بر اساس معیارهای موردنظر استفادهشده است. بر اساس نتایج، معیارهای "رعایت مقیاس انسانی در طراحی" و "دسترسی به فضاهای عمومی" به ترتیب با وزنهای 125/0 و 120/0 بیشترین اهمیت را داشته و در میان فضاهای عمومی موردبررسی، "پیاده راه لیان" و "فضاهای عمومی ساحلی" به ترتیب با وزنهای 860/0 و 747/0 بیشترین زیستپذیری را دارند. در ادامه و بهمنظور بهبود زیست پذیری این فضاها پیشنهادهای ارائهشده است.
