محمدتقی ایمانی تنها؛ محمد معتمدی؛ رمضانعلی نادری مایوان
چکیده
دیدگاهها و نظریههای مدیریت سوانح و توسعه پایدار به دنبال ایجاد جوامع تابآور در برابر مخاطرات طبیعی هستند. از این رو به نظر بسیاری از محققان، تابآوری یکی از مهمترین موضوعات برای رسیدن به پایداری است. تابآوری کالبدی بخصوص در حوزه مسکن، یکی از ابعاد تأثیرگذار در میزان تابآوری جوامع است که از طریق آن میتوان وضعیت جوامع ...
بیشتر
دیدگاهها و نظریههای مدیریت سوانح و توسعه پایدار به دنبال ایجاد جوامع تابآور در برابر مخاطرات طبیعی هستند. از این رو به نظر بسیاری از محققان، تابآوری یکی از مهمترین موضوعات برای رسیدن به پایداری است. تابآوری کالبدی بخصوص در حوزه مسکن، یکی از ابعاد تأثیرگذار در میزان تابآوری جوامع است که از طریق آن میتوان وضعیت جوامع را از نظر ویژگیهای فیزیکی و جغرافیایی تأثیرگذار در هنگام بروز سانحه در زمان مخاطرات، ارزیابی کرد. در این راستا هدف این پژوهش سنجش تابآوری کالبدی پهنههای مسکونی شهر جاجرم در برابر زلزله است. تحقیق حاضر، به لحاظ هدف، کاربردی، بر حسب ماهیت، کمی و از نوع روش آن توصیفی - تحلیلی است. گردآوری دادهها، از طریق مطالعات کتابخانهای (اسنادی)، میدانی و دادههای مکانی صورت گرفت. جامعه آماری شامل 20 نفر از خبرگان (مدیران، استادان ، متخصصین، کارشناسان سازمانهای مرتبط با مدیریت بحران در سطح شهر جاجرم) است که به روش هدفمند انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از نرمافزار Arc GISو روش تحلیل شبکهای (ANP)، انجام گرفت. طبق نتایج از 438 هکتار مساحت شهر جاجرم، 89 هکتار (31/20 درصد) در وضعیت کاملاً نامناسب، 122 هکتار (85/27 درصد) در وضعیت نامناسب، 105 هکتار (97/23 درصد) در وضعیت متوسط، 67 هکتار (29/15 درصد) در وضعیت مناسب و فقط 55 هکتار (55/12 درصد) در وضعیت کاملاً مناسب قرار دارند.
