حمدالله سجاسی قیداری؛ مجید پریشان؛ حمیدرضا قاسمی؛ احمد رومیانی
چکیده
اجرای طرحهای هادی آثار مختلفی در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی در مناطق روستایی داشته است. هدف از این پژوهش بررسی اثرات اجرای طرح هادی بر کاهش سطح آسیبپذیری روستاییان بخش شاندیز شهرستان بینالود در برابر مخاطرات طبیعی(زلزله) است. روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و شیوه و ابزار جمعآوری دادهها در مطالعات نظری (کتابخانهای) ...
بیشتر
اجرای طرحهای هادی آثار مختلفی در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی در مناطق روستایی داشته است. هدف از این پژوهش بررسی اثرات اجرای طرح هادی بر کاهش سطح آسیبپذیری روستاییان بخش شاندیز شهرستان بینالود در برابر مخاطرات طبیعی(زلزله) است. روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و شیوه و ابزار جمعآوری دادهها در مطالعات نظری (کتابخانهای) و در مطالعه میدانی (پرسشنامه و مشاهد) بوده است. جامعه آماری این پژوهش 5 روستای دارای طرح هادی از بخش شاندیز شهرستان بینالود بوده است. بر اساس فرمول کوکران در خطای 06/0 و باتوجهبه جمعیت روستاهای مورد مطالعه حجم نمونه تحقیق 97 خانوار تعیین شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای (t تک نمونهای و رگرسیون چندمتغیره و تحلیل مسیر) استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان داد آنچنانکه انتظار میرفت اجرای طرح هادی بسترسازی و کاهش آسیبپذیری روستاییان را در برابر مخاطرات طبیعی (زلزله) فراهم نموده؛ اما اثراتی به دنبال داشته است. بهطوریکه آزمون t تک نمونهای نشان داد این میزان برای برخی از تمامی شاخصها پایینتر از شرایط مطلوب (3) ارزیابی شده است و تفاوت معناداری آن نیز برای همه شاخصها کاملاً معنادار است. همچنین بر اساس آزمون رگرسیون، مقدار ضریب تعیین 894 /0 نشاندادهشده است که متغیر مستقل 89 واحد تغییرات مربوط به متغیر وابسته را تبیین میکند. آزمون تحلیل مسیر نشان داد که اثرات مستقیم و غیرمستقیم کلی تأثیرات اجرای طرح هادی در کاهش سطح آسیبپذیری روستاییان در برابر مخاطرات طبیعی (زلزله) در روستاها نمونه مربوط به متغیر بهبود امنیت کالبدی با میزان 424/0 بوده است. سایر متغیرهای یعنی تقویت شبکه معابر با میزان 414/0؛ افزایش سرمایهگذاری با میزان 268/0، مشارکت در مدیریت فضا با میزان 232/0، و رضایتمندی از کالبدی 198/0، افزایش احساس امنیت کالبدی با میزان 195/0 و کاهش مهاجرت با میزان 61/0 رتبههای اول تا 7 را به خود اختصاص دادند.
مجید پریشان؛ سحر ندایی طوسی؛ خدر فرجی راد؛ حمید میرمیران
چکیده
طی چند دهه اخیر روند رشد جمعیت و فعالیت در پسکرانههای تهران شتاب بیسابقهای گرفته و در نتیجه، گستره حریم پایتخت دچار چالشهای اساسی شده است. تغییرکاربری زمین بهویژه اراضی با پوشش طبیعی، باغها و زمینهای کشاورزی به نفع ساختوسازهای مجاز و غیرمجاز، نمود این چالشهاست. جمعیت روزافزون شهر تهران در کنار نیازهای گسترده به زمین ...
بیشتر
طی چند دهه اخیر روند رشد جمعیت و فعالیت در پسکرانههای تهران شتاب بیسابقهای گرفته و در نتیجه، گستره حریم پایتخت دچار چالشهای اساسی شده است. تغییرکاربری زمین بهویژه اراضی با پوشش طبیعی، باغها و زمینهای کشاورزی به نفع ساختوسازهای مجاز و غیرمجاز، نمود این چالشهاست. جمعیت روزافزون شهر تهران در کنار نیازهای گسترده به زمین و ناتوانی در پاسخ به تقاضا در محدوده رسمی شهرهای موجود و نارسائی در سازوکارهای مدیریت حریم، دامنه تغییرات منفی بهوجودآمده را دوچندان نموده و اگرچه تا به امروز راهکارهای متفاوتی برای مدیریت حریم پایتخت پیشبینی شده، ولی این راهکارها نتوانستهاند در عمل خود را با ساختار نهادی_ سازمانی و مکانی_ فضایی موجود مطابقت دهند. حال سوال این است که برای غلبه بر مشکلات موجود در حریم پایتخت، الگوی مطلوب بایستی واجد چه ویژگیهایی باشد؟ برای پاسخ به این سوال از روش کیفی مبتنی بر تحلیل محتوای اسناد و مصاحبه با متولیان و صاحبنظران استفاده شد. نتایج نشان میدهد الگوی مناسب و موثر مدیریت حریم، مستلزم در بر داشتن لایههای مختلف مدیریتی از سطح ملی تا محلی، ایفای نقش حداکثری بخشها و سازمانهای مختلف در حریم، مشارکت بخشهای غیردولتی و تدارک سازوکار نظارت و پایش مداوم حریم طبق سیاستها، جهتگیریها و ضوابط و مقررات اسناد و برنامههای موضوعی و موضعی میباشد چراکه در صورت تداوم نارسائیهای موجود در سازوکارهای مدیریت حریم، دیری نخواهد پایید اندک فضاهای باارزش زیستی و طبیعی پیرامون کلانشهر تهران و شهرهای اطراف آن نیز از بین خواهند رفت.
